Mijn Roze Olifant

Een roze olifant. Een grote roze olifant in de hoek van de kamer. Iedereen wist dat die er stond, maar niemand durfde erover te beginnen. In plaats van erover te praten gaven we hem een leuk strikje op zijn hoofd, lakten we zijn nagels in een leuk roze tintje en bestrooiden we hem met leuke zilveren en gouden glitters. Ja, zo gaat dat bij ons thuis. Welkom in Huize Middelkoop.

Ik vind het moeilijk om mijn familie dingen te vertellen. Het delen van emoties en gevoelens is iets wat ik niet graag doe. Ik word er steeds beter in, maar het heeft tijd en oefening nodig. Als ik ergens mee zit, weten mijn ouders het meestal wel, maar durven ze er niet over te beginnen. Ik heb namelijk een tijd geleden aangegeven dat ik er zelf wel over begin, en dat ze zich niet zo met mij moeten bemoeien. Van al die vragen werd ik op dat moment helemaal gek. Maar hierdoor stond er vaak een grote roze opgefleurde olifant in de kamer. Op zich wel gezellig, maar niet echt praktisch. Voor niemand, zowel voor mij als voor mijn huisgenoten niet.

Ik merk de laatste tijd dat het voor mij veel beter is als iemand mij ergens naar vraagt. Even een ‘He, hoe gaat het nu echt met je?’ of ‘Hoe ging het bij de therapie vandaag?’. Dan blijf ik niet met mijn gevoelens en emoties zitten en kan ik er makkelijker over praten. In de jaren met mijn psycholoog kwam er vaak een bal-metafoor naar voren. Deze zal je dan ook nog wel vaker tegenkomen op mijn blog.

Voor mij voelt het soms alsof ik allemaal ballen voor mij heb liggen. Deze dobberen zo rustig voor mij in het water. Elk balletje is een apart iets waarmee bezig ben ik mijn hoofd, zoals een naamsverandering of het vertellen dat ik mij even niet zo goed voel. Als waterpolokeeper kan ik een prima balletje gooien, maar het is niet mijn grootste kwaliteit. Al die ballen dobberen voor mij op het water en ik moet er wat mee, maar ik vind het lastig om ze te gooien. Ik ben zowel bang voor het gooien van die bal, misschien mis ik wel compleet, en de reactie van die persoon op die bal. Misschien kan die persoon helemaal geen bal vangen, of gooit die hem meteen weer terug. Daarom blijven die ballen voor mij liggen en bleef ik er een beetje naar kijken. Pas op het moment dat het er te veel werden of ze te groot werden, deed ik er wat mee. Vooral, omdat ik niets anders kon dan dat. Ik merkte wel dat als ik een voorzetje krijg, zoals iemand die mij vraagt hoe het met mij gaat, ik makkelijker kan scoren of passen. Hierdoor verdwijnt de roze olifant in de kamer.

We hebben best wel enkele flinke roze olifanten bij ons in huis gehad. Mijn coming-out als transgender en mijn naamsverandering, om er maar een paar te noemen. Praktisch iedereen wist dat er wat aan de hand was en dat ik ergens mee zat. Maar niemand vroeg mij ernaar, hierdoor kwam ook niet echt vanuit mijn kant. Tsja, dan blijft die roze olifant staan. Vrolijk, met zijn strikjes, glitters en netjes roze gelakte nagels.

Ik ben in juni 2018 begonnen bij mijn psycholoog en heb in juni 2020 afscheid genomen.  Zonder haar was ik zeker niet geweest waar ik nu ben. Ik ben nu overgestapt naar de therapievorm PMT. Waar ik van mijn psycholoog onder andere verschillende balletjes kreeg bij het afscheid, hebben mijn vader en ik een roze olifant in elkaar geknutseld met pallethout. Nu hangt mijn roze olifant vol trots in de praktijk van mijn psycholoog.

De roze olifant in de praktijk van mijn psycholoog

22 reacties op “Mijn Roze Olifant”

  1. Peter van Grevenbroek

    Mooi verhaal en stoer dat je er zo voor uit komt. Ik wens je het beste met alles wat je nu door maakt en nog door gaat maken en maak iets moois van je leven, een ander doet het niet voor je.

  2. He Anne,
    Wat een goeie website! Wat een top naam! En wat een mooie blog! En jullie roze olifant hangt zeker vol trots in mijn praktijk!
    Ik blijf je volgen en ben zo benieuwd wat jij nog meer de wereld in gaat gooien!
    Groetjes
    Nicky

  3. Wat een mooie manier om je eigen levensverhaal te delen met de wereld!
    Trots op je keuze en durf dit te delen. Succes met alles dat op je weg komt!

  4. Opa Piet Middelkoop

    Hallo Anne.
    Ik heb je blog met veel aandacht gelezen. Knap hoor zoals je het verwoordt. Goed gedaan.

  5. Erg mooi Anne, trots en waardering voor je openheid. Veel sterkte met alles en gewoon heerlijk te zijn wie je bent! Daar word je het gelukkigst van.

  6. Wow Anne, wat een goede blog! Ik wens je heel veel succes met het hele traject. You can do this!

  7. Joke Versteeg

    WOW Anne,
    Wat goed dat je er aan heb toegegeven, er tegen vechten heeft geen zin.
    Doe waar je jezelf goed en prettig bij vind.
    Volg je 💖 hart.
    En heel mooi dat je andere mensen erbij wilt betrekken en dat er niet is om je voor te schamen, je bent zoals je bent een prachtig, aardig en lief persoon 🥰😍
    Ik ben SUPER trots op je👍🏻

  8. Wat prachtig geschreven, je bent een topper Anne. Heel veel succes met alles wat er nog op je pad komt😘

  9. joke middelkoop

    hoi Anne, heb je blog met aandacht zitten lezen.
    Ilse van mij heeft ooit een regel/zin geschreven die me altijd bij zal staan en dat is deze: kies elke keer de deur naar je eigen geluk. En volgens mij ben jij dat nu ook aan het doen.
    Blijf jou pad volgen en kies daarom elke keer jouw geluksdeur en wees zoals jij wil zijn.

  10. Wat mooi verwoord Anne. Stoer om dit op deze manier te delen met ieder die jou volgt.

  11. Manon Mulder-Prévoo

    Dag Anne,
    Dank voor jouw initiatief. Ik ga je volgen. Want wij wonen in Bemmel en ons kind van 12 is net gestart met het genderteam van de Radboud. Fijn dat je zo open bent.

  12. Janneke Dentz - van Hoof

    Lieve Anne,

    Wat een geweldig initiatief: het bouwen en toegankelijk maken van deze website! Ik heb je blog met ontroering gelezen. Er zullen veel mensen zijn die er troost uit kunnen halen, maar ook praktische en heldere informatie.
    Wat fantastisch dat het tegenwoordig mogelijk is om op deze manier andere mensen te bereiken en met ze te kunnen communiceren. Het zal voor velen deuren openen en mogelijkheden bieden om andere wegen in te slaan en die route te gaan volgen die het best bij eenieder past.
    Ik waardeer je openheid en ik weet ook dat je ouders en je broer naast je staan. Al zullen gevoelens niet altijd in woorden worden uitgedrukt, ik weet dat het gezin waartoe je behoort enorm veel van je houdt en alles zal doen om je gelukkig te zien.
    Ik wens je alle goeds en veel geluk, maar ook plezier in wat je doet nog zult gaan doen. Iedere dag is een nieuw begin en biedt nieuwe mogelijkheden om steeds dichterbij degene te komen die je bent en ook wilt zijn!
    Op zaterdag 11 juli stond de volgende toepasselijke tekst op mijn kalender: “Tegen de stroom ingaan is de enige manier om bij de bron te komen”. Soms kan het niet anders…
    Veel liefs!

    Janneke,
    een vriendin van je moeder

  13. Dag Anne,
    Wat mooi geschreven.

    Ik ga je site en blog zeker in de gaten houden.

    Heel veel succes met alles wat nog op je pad komt.

    Groetjes Miranda

  14. An heb veel respect voor jou zoals jij het doet.
    Ook ik ben trots op jou en ik denk heel dames 2 van Thetis ook. Topper!! ❤💪

  15. Wauw Anne, wat een prachtige website en wat een mooie eerste blog. Ik denk dat veel andere transgenders hier veel in kunnen herkennen. Je doet het goed, ga zo door!

  16. Jan Middelkoop

    Doe de dingen waar je je goed bij voelt dan ben en blijf je een blij mens. Twijfel en lang nadenken over de weg die je moet/wil gaan is niet anders dan normaal. Volg je gevoel dan komt het op den duur helemaal goed.

  17. Hédiehé en wow..RESPECT
    Anne, je zal altijd een heel speciaal plekje in ons hart hebben. En we voelen ons bevoorrecht dat je ons op deze reis zó mee neemt..
    Liefde en geluk is wat ik je wens
    Kracht en lef is wat je al hebt , jij mooi mens

  18. José du Croix

    Hi Anne

    Met ontroering heb ik je blog gelezen. Het gevecht met jezelf wat je niet wilde delen maar daar eigenlijk juist wel behoefte aan had. Iedereen die je lief heeft zoals je bent, op afstand houden terwijl je ze eigenlijk nodig had. En dan die roze olifant die je elke dag aanstaart met al zijn versieringen. Prachtig omschreven vind ik dat en nu mag hij er ook gewoon zijn net als jij. Jij bent gewoon jij zoals je bent en al is de weg moeilijk (geweest) jij kan het aan. Ik hou je je blog zeker in de gaten want ook ik kom jongeren tegen die in gevecht zijn met zichzelf en dan kan ik ze verwijzen naar jouw blog. Zo open over je gevoel en daardoor een steun voor velen. Ik wens jou en je familie veel succes met wat nog komen gaat. Jullie kunnen het aan. JIJ kan het aan dat bewijs met dit prachtige verhaal.

  19. Wat een goede manier om je verhaal kwijt te kunnen! Het was vast een hele moeilijke weg en je zult vast nog wat hobbels tegen komen. Maar kijk ook vooral naar alle mooie momenten. Wees trots op wie je bent!

    Groetjes (juf) Marieke

  20. Hoi Anne,
    Fijn om te lezen dat je jezelf gevonden hebt! Het is zo belangrijk om jezelf te kunnen zijn… trouwens Laurianne en ik hebben je altijd meer als jongen dan als meisje gezien. We zijn benieuwd naar je nieuwe naam. Blijf jezelf en veel sterkte bij je nieuwe weg.
    Groeten Paula en Laurianne

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.